FAEMA & EMI DEEL 3 1960. EINDELIJK WERELDKAMPIOEN

FAEMA, een naam vol nostalgie, zeker voor alle zestig-(en zeventig)plussers onder de (Belgische) wielerliefhebbers, en vandaag nog altijd een begrip voor alle barista’s.

FAEMA, in drie periodes 14 jaar in de wielerpelotons, tussen 1955 en 1979. En in die periode zowat alles gewonnen wat er te winnen was, wereldtitels, grote en kleinere rittenkoersen, klassiekers en semiklassiekers, etappezeges, kermiskoersen en criteriums. In totaal ruim over de 1200 zeges op de weg.

In de vorige boeken hebben we eerst in deel 1 de beginperiode van FAEMA geschetst en vervolgens in deel 2 de eerste glansperiode, met voor Gaul eindelijk de zege in de Tour de France en een tweede Giro-zege, en de grote doorbraak van Rik Van Looy.

In dit boek zien we hoe FAEMA, of eerder EMI, afscheid neemt van Charly Gaul, ondertussen over zijn hoogtepunt, en van Learco Guerra, meer en meer sukkelend met zijn gezondheid. Er wordt nu volledig de kaart Rik Van Looy getrokken, Leon Vandaele, Gilbert Desmet en Jos Hoevenaers zijn er niet meer bij, evenmin als Hilaire Couvreur.

In hun plaats komen betrouwbare helpers als Edgard Sorgeloos en Raymond Impanis die zich volledig in dienst van hun kopman stellen. Ook Willy Schroeders keerde na een jaar bij Groene Leeuw terug.

Van Looy maakte het dan ook volledig waar en na een eerder mislukt voorseizoen maakte hij in Leipzig alles goed en werd eindelijk Wereldkampioen.

In het rondewerk ging het dan weer minder. In 1960 werden de rood-witte en blauw-witte kleuren verdedigd door de uittredende winnaars van de drie grote rondes, Gaul bij EMI, Suárez en Bahamontes bij FAEMA. Het werd echter een totale flop en Gaul en Bahamontes zouden eind 1960 de ploeg verlaten.

Vanaf dan zou de ploeg nog meer rond Keizer Rik draaien, maar dat zal behandeld worden in deel 4, gepland voor 2026.